Το Κρασί στο Διαδίκτυο: IMW Forging Links Symposium, Bordeaux 2010

"Το κρασί στο Διαδίκτυο" ήταν το θέμα μιάς εξαιρετικά

ενδιαφέρουσας συζήτησης, που έγινε στα πλαίσια του 7ου Συμποσίου του Ινστιτούτου
των Masters of Wines (IMW), με θέμα "Forging Links", που έγινε
από τις 24 έως και τις 27 Ιουνίου στο Bordeaux.

Το panel αποτελούσαν εξέχουσες φυσιογνωμίες του διεθνούς οινικού χώρου: Η
Jancis Robinson MW, πασίγνωστη συγγραφέας Οίνου, παρουσιάστρια
και κριτής, ο Rowan Gormley, ιδρυτής του Naked Wines, ο
Eric LeVine, ιδρυτής του Cellartracker.com και o Mike Linton,
ειδικός στο marketing των κρασιών, που με συντονιστή τον Γάλλο
Christophe Macra MW, συζήτησαν για το Κρασί στο Διαδίκτυο.

Οι απόψεις αλλά και οι διαπιστώσεις τους ήταν εντυπωσιακές, γιατί καταρρίπτουν
κάποιες καθιερωμένες και ευρύτατα παραδεκτές αντιλήψεις σχετικά με το κρασί στο
Internet.

Η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από θέματα όπως οι "αυθεντίες" και οι ειδικοί των
κρασιών σήμερα, η αξία του Blogging, οι αξιολογήσεις των κρασιών, τα Κοινωνικά
Δίκτυα (και Twitter) καθώς και το κρασί στα κινητά τηλέφωνα.

Σταχυολογούμε εδώ κάποιες από τις απόψεις των συζητητών:

Η Jancis Robιnson διαπίστωσε ότι η εποχή του Wine Guru, αυτού που είναι αυθεντία
και που δεν έχει καμμιά επαφή απ' ευθείας με τον καταναλωτή, εχει ήδη παρέλθει
οριστικά. Δεν είναι μόνο οι επιτυχημένοι Bloggers που αντικαθιστούν τους
"ειδικούς", είναι επίσης οι ίδιοι οι καταναλωτές! Το πραγματικά συναρπαστικό της
εποχής είναι ότι όλοι έχουν φωνή, όλοι μπορούν να ακουστούν!

Όλοι στο Panel υποβάθμισαν την επίδραση των Bloggers οίνου, διαπιστώνοντας ότι
επιτυχημένοι Bloggers είναι ελάχιστοι, και ακόμα λιγότεροι αυτοί που επηρρεάζουν
τις οινικές μας επιλογές.

Ο Mike Linton παρατήρησε ότι το Blogging είναι σαν την ομιλία: Δεν έχει νόημα αν
δεν υπάρχει κάποιος στο δωμάτιο να σε ακούσει. Γενικά, όλοι συμφώνησαν ότι το
bloggin δεν είναι αποτελεσματική μέθοδος προώθησης των πωλήσεων ενός
οινοποιείου. Είναι μιά δουλειά που απαιτεί πολύ ενέργεια, καθημερινή
ενημέρωση... Υπάρχουν βέβαια εξαιρέσεις του κανόνα, και αυτό συμβαίνει κυρίως
στα πολύ μικρά οινοποιεία, που δεν διαθέτουν τα κανάλια προώθησης και πωλήσεων.
Και είναι καλύτερα αντί να φτιάχνει ο καθένας το δικό του Blog, να γράφει σχόλια
εκεί που οι αναγνώστες, το κοινό, ήδη υπάρχουν...

Μιά άλλη επανάσταση που συντελείται: Σήμερα, οι "κριτές" των κρασιών είναι οι
ίδιοι οι καταναλωτές, που ουσιαστικά υποκαθιστούν τους "ειδικούς", γράφοντας την
άποψή τους σχετικά με τα κρασιά που καταναλώνουν. Ο Eric LeVine παρατήρησε ότι
στο cellartracker.com εμφανίζονται 1500 κριτικές κρασιών/ημέρα, και πάνω από
1.500.000 κριτικές καταναλωτών φιλοξενούνται ήδη στο site του Cellar Tracker!
Υπάρχει ένας τεράστιος αριθμός νέων, αξιόλογων κρασιών κάθε χρόνο που είναι
αδύνατο να παρουσιαστούς από τους επαγγελματιες του χώρου. Οι καταναλωτές
εξελίσσονται σε μιά σημαντική δύναμη επιρροής. Μπορεί να μην έχουν το
"λεξιλογιο", αλλά το μοντέλλο της κριτικής από τους καταναλωτές είναι ήδη
καθιερωμένο από την Amazon, εδώ και χρόνια...

Πως οι καταναλωτές "καταναλώνουν" πληροφορία σε ένα θέμα τόσο πολύπλοκο όσο το
κρασί; Και είναι σημαντική η "κρίση" ανθρώπων σαν εμάς τους ίδιους, τι μας
αρέσει, τι όχι... είναι ακριβώς το ίδιο που συμβαίνει με τις ταινίες του
κινηματογράφου, παρατήρησε ο Mike Linton: Αν εμπιστεύεσαι κάποιους φίλους, ρωτάς
αυτούς, μέσα από το internet, με email, από το τηλέφωνο κλπ. και δεν σε
ενδιαφέρει τι θα πει ο κριτικός του κινηματογράφου. Γι' αυτό και σήμερα οι
ταινίες καταρρέουν -αν είναι κακές- πολύ πιο γρήγορα (σε μιά-δυό μέρες μετά την
πρεμιέρα!) από ότι παλιότερα, που όλοι περίμεναν την άποψη των κριτικών στος
εφημερίδες και τα περιοδικά... Το ίδιο σταδιακά συμβαίνει με το κρασί.

Αλλά και η επίδραση των κοινωνικών δίκτύων είναι καταλυτική: Σήμερα ο κόσμος
περνάει περισσότερη ώρα στα Κοινωνικά Δίκτυα (Facebook, Twitter κλπ) από ότι σε
emails, και αυτό αληθεύει περισσότερο για τις νεωτερες γενιές. Το γεγονός αυτό
επηρεάζει το marketing, που όμως εδώ είναι εντελώς διαφορετικό: Δεν προκειται να
πουλήσει κανείς λέγοντας "Αγοράστε τα κρασιά μου" στο Facebook. Αντίθετα,
πετυχημένο marketing στο Facebook αφορά στην ενημέρωση των φίλων και του κοινού
στις δραστηριότητες αυτού που προβάλλεται. Αλλά όλοι συμφώνησαν ότι η μεγάλη
επίδραση του Facebook είναι η επιτάχυνση των συζητήσεων σχετικά με το κρασί...
ανταλλαγή απόψεων που κάποτε θα έπαιρνε εβδομάδες ή και μήνες να γίνει, σήμερα
γίνεται μέσα σε μιά-δυό ημέρες!

Μια προτροπή απο τα μέλη του panel, σε όσους θέλουν να προβάλλουν το κρασί μέσα
από το Internet, είτε είναι παραγωγοί, είτε μεταπωλητές:

"Πλησιαστε το Internet όχι σαν ένα άλλο αντικείμενο marketing που θα
ξοδέψετε χρήματα: Πλησιάστε το σαν εργαλείο για να εξοικονομήσετε χρήματα από
άλλες δραστηριότητες, έτσι ώστε να μειώσετε τα κόστη σας και να μπορείτε να
πουλάτε τα κρασιά σας φθηνότερα, στην σωστότερη τιμή."

Δείτε την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα αυτή συζήτηση. Ιδιαίτερα αν είστε παραγωγός ή
επαγγελματίας του Οίνου κατα οποιονδήποτε τρόπο. Ξεκαθαρίζει πάρα πολλές από τις
λανθασμένες αντιλήψεις σχετικά με την χρήση του internet, δίνει κατευθύνσεις,
αποκαλύπτει τις σύγχρονες τάσεις... Και επιβεβαιώνει κάτι που εμείς, στο House
of Wine υποστηρίζουμε σε κάθε ευκαιρία: Το Internet είναι το σύγχρονο, αλλά και
το μελλοντικό μέσο πώλησης του κρασιού: Συνδυάζει την άμεση πληροφόριση, τις
καλές τιμές, την τεράστια ποικιλία, τις σύγχρονες τάσεις στο Marketing. Με μιά
όμως προυπόθεση: Ότι όποιος το χρησιμοποιεί, να το χρησιμοποιεί σωστά, και
-κυρίως- όπως "ταιριάζει" στο νέο αυτό μέσο.

MW Symposium - 25
ιουνίου 2010 - Wine on the Web από το Masters of Wine
σε Vimeo.

Η γευσιγνωστική ορολογία: Κώδικες ή.... περικοκλάδες?

Γράφει ο Sommelier



Γνωρίζετε την οινική ορολογία; Ασφαλώς οι περισσότεροι περιστασιακοί φίλοι του κρασιού, αλλά και αρκετοί συστηματικοί φίλοι των οινικών απολαύσεων, δεν γνωρίζουν τους όρους που χρησιμοποιούν οι ειδικοί, οι γευσιγνώστες, οι εξπέρ του κρασιού για να το περιγράψουν και να ...κομπλεξάρουν εμάς τους υπόλοιπους!

Το House of Wine, από την αρχή έθεσε στην διάθεση των φίλων του ένα πλήρες λεξικό όρων, που καλύπτει κάθε ειδική λέξη που χρησιμοποιείται στην γευσιγνωσία των οίνων. Αν δεν το γνωρίζετε, είναι ευκαιρία να το επισκεφθείτε.


Έτσι, όταν ο φίλος σας με την κάβα των 200 φιαλών, τους 2 συντηρητές κρασιών (άλλος για συντήρηση, άλλος για παλαίωση), τα δυόμισυ μέτρα βιβλία για το κρασί στο ράφι και την φωτογραφία του Robert Parker ή της Jancis Robinson στο κομοδίνο δίπλα στο κρεββάτι σας καλέσει για δείπνο και, αφού γεμίσει λίγο κάτω από τη μέση το ειδικό για Cabernet Sauvignion ποτήρι Riedel, το ατενίσει με πάθος ελαφρά γερμένο, το αναδεύσει συστηματικά για τουλάχιστον μισό λεπτό, βυθίσει την (μακριά) μύτη του και οσφρανθεί τα αρώματα, και μετά την δεύτερη ανάδευση, ρουφήξει μιά γουλιά, την περιφέρει θορυβωδώς στο στόμα του για άλλο μισό λεπτό, πλαταγίσει την γλώσσα του και κάνει όλους τους δυνατούς (και συνήθως αηδιαστικούς) θορύβους των connoisseurs του κρασιού, κατεβάσει επι τέλους την ταλαίπωρη γουλιά που τόσο παίδεψε στο στόμα του, κλείσει τα μάτια για να αιστανθεί καλύτερα την επίγευση, και τελικά, μετά από αναμονή που μοιάζει ...αιώνας, κοιτάζοντας το ποτήρι απευθυνθεί στην ομήγυρη και πει με στόμφο:

"Ασφαλώς, όπως και εσείς θα διαπιστώσετε, πρόκειται για ένα κρασί με καλή δομή και όγκο, πλούσιο σώμα, κάπως δροσερό, ασφαλώς ειλικρινές, λίγο επιθετικό, λιπαρό, παχύ, με ενδιαφέρουσα μύτη, με καβουρδισμένα και καθαρά αρώματα, ζωηρό... τελικά όμως κάπως γρήγορο αλλά όχι επίπεδο. Σίγουρα, ένα κρασί με προσωπικότητα.."

...εσείς δεν θα γουρλώσετε τα μάτια σας όπως οι υπόλοιποι στην παρέα, αλλά θα χαμογελάσετε με κατανόηση, και αφού ακολουθήσετε την ίδια διαδικασία δοκιμής (προσοχή! Λίγο ταχύτερα, παρακαλώ!), θα του απαντήσετε:

"Πράγματι, θα συμφωνήσω μαζί σου ότι η συνισταμένη της γλυκύτητας, οξύτητας, στυφών συστατικών και αρωμάτων είναι καλή, το αλκόολ αρκετό και τα γευστικά του συστατικά πλούσια, όπως και η συνολική αίσθηση της υφής και της ποιότητας των συστατικών του. Είναι κάπως νέο και αρωματικό κρασί, με κανονική περιεκτικότητα σε αλκοόλ και λίγο αυξημένη οξύτητα, ασφαλώς δίχως ελαττώματα, με κάπως έντονα στυφές τανίνες, πλούσιο και με αρώματα βουτύρου, διακριτή, έντονη γεύση, με ενδιαφέρον σύνολο αρωμάτων, ειδικά με αυτά των προιόντων (καφέ, καραμέλλας, ζάχαρης) που έχουν ψηθεί, και χωρίς ελαττωματικά αρώματα, με σχετικά μεγάλη, αλλά ευχάριστη οξύτητα, τελικά όμως με μικρή
αρωματική διάρκεια και επίγευση, αλλά χωρίς να είναι ένα ήμερο, χωρίς εξάρσεις κρασί. Σίγουρα ένα κρασί με δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, που το κάνουν αναγνωρίσιμο ανάμεσα στα άλλα"...

Να είστε βέβαιοι ότι τα μάτια των υπολοίπων θα γουρλώσουν ακόμα περισσότερο (κάποιοι θα χαμογελάσουν), και ότι ο φίλος σας δεν θα ξανατολμήσει τέτοιου είδους γευστικές περιγραφές...

Αλλά... αυτή είναι η μία πλευρά του θέματος: Η γελοία επίδειξη "γνώσης", το κομπλεξάρισμα των "κοινών θνητών". Η πλευρά που απομακρύνει πολλούς από το κρασί, παρουσιάζοντάς το σαν"αντικείμενο" των ειδικών, που μεταφέρει, χάριν επίδειξης γνώσεων μιά διαδικασία ειδικών δοκιμών στο καθημερινό μας δείπνο.

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά... όπως πάντα, άλλωστε.

Γι΄αυτό, και πριν καταδικάσετε γενικώς την γευσιγνωστική ορολογία, θα διαπιστώσετε λοιπόν ότι η ...μετάφραση των όσων είπε ο φίλος σας ο γευσιγνώστης, είναι ασφαλώς πολύ πιό
κατανοητή από "δομές", "όγκους", "σώματα", "δροσιές", "ειλικρίνειες" και άλλες γευσιγνωστικές ...περικοκλάδες, αλλά θα συμφωνήσετε επίσης, ότι η μετάφραση είναι και πολύ μεγαλύτερη! Και αν οι πραγματικοί, οι επαγγελματίες γευσιγνώστες χρησιμοποιούσαν αναλυτική περιγραφή των δεκάδων κρασιών που δοκιμάζουν σε μιά γευσιγνωσία, ασφαλώς δεν θα προλάβαιναν. Αντί για αυτή λοιπόν, χρησιμοποιούν κώδικες. Συντομογραφίες, των οποίων το νόημα είναι κοινά γνωστό και προσυμφωνημένο. Και κυρίως ακριβές, ώστε οι χαρακτηριζόμενοι με αυτούς τους κώδικες οίνοι να είναι συγκρίσιμοι. Γιατί τίποτα άλλο από κώδικες δεν είναι οι όροι της γευσιγνωσίας των οίνων. Κώδικες κατανοητοί από ...μυημένους, μέθοδοι γρήγορης επικοινωνίας, περιεκτικοί όροι. Τίποτα περισσότερο. Και ασφαλώς οι
γευσιγνώστες γνωρίζουν τους κώδικες, αλλά η γνώση των κωδίκων δεν κάνει κάποιον
γευσιγνώστη!

Και δεν είναι μόνο στο κρασί που χρησιμοποιούνται κώδικες.

Αν κάποιος που δεν είναι μυημένος στην κλασσική μουσίκή ακούσει για addagio, allegro, andante, allegro non tropo, mezzo forte και τόσους άλλους μουσικούς όρους, ασφαλώς ελάχιστα θα καταλάβει... αλλά η μουσική που περιγράφεται με αυτούς τους όρους είτε θα του αρέσει είτε όχι... χωρίς την ανάγκη των ειδικών όρων. Ακριβώς όπως και το κρασί!

Οι πραγματικοί γνώστες του οίνου, οι έμπειροι γευσιγνώστες, δεν χρησιμοποιού συνήθως ακατανόητους όρους σε μιά παρέα απλών φίλων του κρασιού... Και αυτό γιατί αγαπούν το κρασί και θέλουν να φέρουν κοντά του όσο περισσότερους φίλους μπορούν, και όχι να τους τρομάξουν, να τους κομπλεξάρουν. Δείτε ένα από τα Video του House of Wine και θα καταλάβετε τον τρόπο με τον οποίο ένας βαθύς γνώστης του οίνου, ο Θ. Λέλεκας, επικοινωνεί την γευσιγνωστική του εμπειρία στο ευρύ κοινο: Με κατανοητές λέξεις αλλά και γευσιγνωστικούς όρους που ερμηνεύει την ίδια στιγμή, με εκφράσεις, κινήσεις, με την γλώσσα του σώματος, με τον ενθουσιασμό (ή και την απογοήτευση)... με τρόπο εύληπτο, κατανοητό.

Υπάρχουν βέβαια και οι απόλυτοι πολέμιοι της οινικής ορολογίας, όπως ο Joel Stein των Los Angeles Times, όπoυ σε ένα περίφημο πια άρθρο του,το Sip, and shut up κατακεραυνώνει την χρήση των γευσιγνωστικών όρων, αλλά η αλήθεια βρίσκεται μάλλον κάπου στη μέση...

Θα μου πείτε... αξίζει τον κόπο να μάθω και εγώ τους όρους, τους "κώδικες" της γευσιγνωσίας; Θα απαντήσω ότι έχετε δίκιο... μάλλον όχι. Ή, για να ακριβολογώ, δεν είναι καθόλου απαραίτητο. Σημασία έχει, πέραν των περιγραφών, αναλύσεων κλπ.κλπ., αν τελικά το συγκεκριμένο κρασί ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ. Χωρίς να χρειάζεται να το αναλύσετε ή να εξηγήσετε το γιατί. Και χαρίστε με γενναιοδωρία στον φίλο σας την απόλαυση να χρησιμοποιεί εκείνους τους περίπλοκους όρους, τους κώδικες της γευσιγνωσίας, που θεωρεί ότι τον κάνουν μέλος μιας "κάστας" που στην πράξη δεν υπάρχει!... δεν θα το πιστέψετε, αλλά σε κάποιους αυξάνει ακόμα και την οινική απόλαυση!

Αλλά το λεξικό είναι εκεί... για να ξέρετε πως θα κομπλεξάρετε εσείς τους "περιστασιακούς" γευσιγνώστες, για να μην χαθείτε στην μετάφραση... ή για να γίνετε σιγά σιγά και εσείς, όσο η ενασχόλησή σας με το κρασί αυξάνει, όσο οι οινικές σας εμπειρίες μεγαλώνουν, -αν το θέλετε-, πέρα από φίλος, ένας γευσιγνώστης του οίνου... ώστε κάποια στιγμή, το "γεμάτο σώμα" να έχει για εσάς σημασία και νόημα, να σας δίνει να καταλάβετε κάποια από τα
χαρακτηριστικά του κρασιού που πρόκειται να δοκιμάσετε, ακριβώς όπως το allegro ma non tropo δίνει τον φίλο της κλασσικής μουσικής να καταλάβει το είδος της μουσικής που πρόκειται να ακούσει.

Οσο για το δείπνο των φίλων που λέγαμε, καλό είναι όλοι, γευσιγνώστες και μη, να κρίνουν το κρασί με απλές, κατανοητές λέξεις: Το κρασί στην παρέα, από "ειδικούς" και μη, χαρακτηρίζεται "καλό", "ευχάριστο", με "ωραία αρώματα και γεύση"... και αξιολογείται κυρίως από το αν κάνει το ...καθήκον του: Να συνοδεύσει ευχάριστα και να βελτιώσει τις
γεύσεις των πιάτων, και να φέρει στην παρέα το κέφι και την καλή διάθεση που μόνο το καλό κρασί μπορεί να φέρει.

Τα κόκκινα του καλοκαιριού

Από τον Θ. Λέλεκα

Με το που καλοκαιριάζει, πολλοί φίλοι με ρωτούν με αγωνία: «Πίνεται το κόκκινο κρασί και το καλοκαίρι;». Αυτό που μου αρέσει στην υπόθεση αυτή είναι το γεγονός ότι οι άνθρωποι που με ρωτούν αυτό το πράγμα είναι φανατικοί λάτρεις του κόκκινου κρασιού, θέλουν όσο τίποτε άλλο να συνεχίσουν να απολαμβάνουν το αγαπημένο τους κόκκινο και το καλοκαίρι, απλά αναζητούν να μάθουν αν αυτό που κάνουν είναι σωστό ή λάθος.

Ας πάρουμε τα πράγματα, λοιπόν, από την αρχή. Στο κρασί (όπως και στον έρωτα, αν μου επιτρέπετε) αν αρχίσουμε να σκεφτόμαστε τι είναι σωστό και τι λάθος, τότε θα χάσουμε όλη τη μαγεία, την ομορφιά, την απόλαυση. Σωστό είναι αυτό που θα ταιριάξει σε εμάς καλύτερα, άσχετα με το τι μπορούμε να ακούσουμε, να διαβάσουμε ή να μας πούνε. Όσο για το λάθος – ε, κι αν κάνουμε μια φορά και μία άστοχη οινική επιλογή δεν χάθηκε πια και ο κόσμος. Το πάθημα θα γίνει πολύτιμο μάθημα και την επόμενη φορά θα ξέρουμε τι (και γιατί) να αποφύγουμε. Και βέβαια μην ξεχνάτε ότι τόσο στο κρασί, όσο και στον έρωτα (επιμένω εγώ...), πολλές φορές οι πιο όμορφες εκπλήξεις μας έρχονται... κατά λάθος.
....

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου...

Το Καθημερινό Καλοκαιρινό Κελάρι

Το καλοκαίρι, μαζί με τις ζέστες και την αλλαγή στον τρόπο της ζωής μας, φέρνει και την αλλαγή στο καθημερινό μας κελάρι. Τα κρασιά του καλοκαιριού ασφαλώς διαφέρουν από αυτά του χειμώνα: Τα λευκά, δροσερά κρασιά υπερισχύουν των ερυθρών, ο ρόλος των ροζέ ενισχύεται, τόσο σαν "υποκατάστατα" σε ορισμένες περιπτώσεις των ερυθρών, όσο και αυθύπαρκτα.

Σήμερα λοιπόν, που έχουμε μάθει να συνδυάζουμε -έστω και στοιχειωδώς- κάποια φαγητά με κάποιους τύπους κρασιών, έχουμε το "καθημερινό" μας κελάρι. Τα κρασιά που απαιτούνται για να καλύψουμε -χωρίς υπερβολές- τις καθημερινές ανάγκες. Κρασιά δηλαδή για το καθημερινό φαγητό, για την επίσκεψη φίλων, για τους καλοκαιρινούς ψαρομεζέδες, για το barbeque στην βεράντα ή τον κήπο, για να γιορτάσουμε κάποιo έκτακτο γεγονός. Και όλα αυτά, έχοντας το καλοκαίρι στο μυαλό μας με όλα τα "καλά" που το συνοδεύουν...

Σας προτείνουμε λοιπόν το «καθημερινό» σας καλοκαιρινό κελάρι σε 3 «εκδόσεις»: Μόλις 16 κρασιά, προσεκτικά επιλεγμένα για κάθε ένα «κελάρι», και προσαρμοσμένα στις ανάγκες του καλοκαιριού, που καλύπτουν τόσο τις καθημερινές, οικογενειακές σας ανάγκες, όσο και τα «έκτακτα περιστατικά», αλλά και -λόγω του τρόπου της επιλογής τους- τις διαφορετικές προτιμήσεις των φίλων μας.

Τα Καλοκαιρινά - Κελάρι 1

Η πρώτη μας πρόταση για τα "καθημερινά", απαραίτητα κρασιά ενός καλοκαιρινού κελαριού: Λευκά, ροζέ και ερυθρά για όλες τις περιστάσεις, σε ένα μικρό κελάρι 16 φιαλών. Κρασιά δηλαδή για το καθημερινό φαγητό, για την επίσκεψη φίλων, για τους καλοκαιρινούς ψαρομεζέδες, για το barbeque στην βεράντα ή τον κήπο, για να γιορτάσουμε κάποιo έκτακτο γεγονός. Και όλα αυτά, έχοντας το καλοκαίρι στο μυαλό μας με όλα τα "καλά" που το συνοδεύουν...

Μάθετε περισσότερα

Τα Καλοκαιρινά - Κελάρι 2

Η δεύτερη πρότασή μας για τα "καθημερινά", απαραίτητα κρασιά ενός καλοκαιρινού κελαριού.

Τα Καλοκαιρινά - Κελάρι 3

Η τρίτη μας πρόταση για τα "καθημερινά", απαραίτητα κρασιά ενός καλοκαιρινού κελαριού

Ενεργοποιήστε τον Μηχανισμό Στήριξης του Ελληνικού Κρασιού!

Από τον Θ. Λέλεκα

Ωραία, απ’ ότι φαίνεται καταφέραμε να ξεφύγουμε τον κίνδυνο (κάποιοι βέβαια ακόμα επιμένουν ότι δεν κινδυνεύσαμε πραγματικά ποτέ) της χρεωκοπίας, και συνεχίζουμε την πορεία μας με την υποστήριξη της διεθνούς κοινότητας. Με το Ελληνικό κρασί όμως, τί γίνεται;

Όχι, δεν ισχύει σε καμία περίπτωση το ίδιο. Το Ελληνικό κρασί είναι καλύτερα από ποτέ! Γηγενείς και διεθνείς ποικιλίες, τεράστια γκάμα, και πάνω απ’ όλα εξαιρετική ποιότητα. Εμείς, όμως, είμαστε η αγορά του, και πρέπει να επενδύσουμε σε αυτό, για να εξασφαλίσουμε το μέλλον του και την πρόοδό του.

Το έχω πει πολλές φορές. Δική μου επιθυμία είναι να αγαπήσουμε το Ελληνικό κρασί, όχι αυστηρά επειδή είναι Ελληνικό, αλλά επειδή πράγματι είναι πολύ καλό. Σε επίπεδο τεχνογνωσίας αλλά και τεχνολογίας, οι οινοποιοί μας δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τους ομολόγους τους στο εξωτερικό. Επιπλέον, δεν θα βρούμε κανένα κρασί από οπουδήποτε στον κόσμο που να ταιριάζει καλύτερα με την κουζίνα και με τον τρόπο ζωής μας, όπως το δικό μας. Όταν λοιπόν λέω ότι πρέπει να επενδύσουμε στο Ελληνικό κρασί, το λέω εκ του ασφαλούς, καθώς πρόκειται για επένδυση χωρίς ρίσκο, και με εγγυημένη απόδοση.

Γιατί δεν έχει ρίσκο; Γιατί στο κρασί δεν υπάρχουν σωστά και λάθη, ούτε άσπρα και μαύρα. Δοκιμάζουμε, εμπλουτίζουμε τη γνώση και την πείρα μας, συνδυάζουμε και απολαμβάνουμε. Πόσο λάθος μπορούμε να κάνουμε, και τι κακό μπορούμε να πάθουμε εν τέλει;...

Που είναι η εγγυημένη απόδοση; Μα γιατί ό,τι κρασί και να πάρουμε, αν το συντηρήσουμε προσεκτικά, το σερβίρουμε σωστά και το συνδυάσουμε με φαντασία, η επιστροφή στην επένδυσή μας θα είναι πολλαπλή απόλαυση (το τελικό ποσοστό θα εξαρτηθεί από το πόσο δεινός... επενδυτής είναι ο καθένας). Πείτε μου σας παρακαλώ, ποια μετοχή, ποια προθεσμιακή κατάθεση ή ποιο ομόλογο μπορεί να υποσχεθεί κάτι ανάλογο;

Στην περίοδο που διανύουμε παρατηρώ τους γύρω μου – οινόφιλους και μη – και δεν σας κρύβω ότι ένα μόνο πράγμα με φοβίζει: η πιθανότητα να χάσουμε το κέφι και την διάθεσή μας. Γιατί τα αποτελέσματα αυτής της απώλειας θα είναι πολύ χειρότερα και πολύ πιο «βαθιά» – γι αυτό είμαι σίγουρος - από αυτά που θα έχουν οι περικοπές συντάξεων και επιδομάτων.

Πώς το’ χε πει η Μαρινέλλα; «Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου». Ε, ναι λοιπόν, εμείς οι Έλληνες ξέρουμε να αγαπάμε τη ζωή, και να περνάμε καλά. Και θα εξακολουθούμε να περνάμε καλά, έστω και με λιγότερα. Και, βέβαια, το κρασί παίζει βασικό ρόλο (και) σε αυτή την περίπτωση, γεγονός που μας αποδεικνύει με κάθε δυνατή ευκαιρία. Άλλωστε, από τη στιγμή που, αδιαμφισβήτητα, «ευφραίνει καρδίαν ανθρώπου», τώρα περισσότερο από ποτέ η καρδία μας χρειάζεται το μαγικό του άγγιγμα!

Εμένα πείτε με αιώνια αισιόδοξο, αλλά αρνούμαι να τα βάψω μαύρα. Ας μην ξεχνάμε ότι στην Κινέζικη γραφή το σύμβολο της λέξης «κρίση» είναι το ίδιο με αυτό της λέξης «ευκαιρία». Και ευκαιρίες υπάρχουν και θα υπάρχουν πάντα πολλές. Και δεν εννοώ μόνο ευκαιρίες σε επίπεδο τιμών, αν και είναι κι αυτός ένας σημαντικός παράγοντας που θα μας ωθήσει – και στο κρασί - να ψάξουμε σωστές τιμές, εκπτώσεις, προσφορές, αλλά και πέρα από την «γκλαμουριά», στην ουσία της απόλαυσης, που συνήθως συνεπάγεται αξία στα χρήματά μας.

Θα δείτε όμως ότι οι ευκαιρίες θα υπάρξουν και στην καθημερινότητά μας, την οποία θα την δούμε να αλλάζει – σε αρκετές περιπτώσεις για καλύτερα. Με ένα καλό μπουκάλι κρασί στο χέρι θα ξαναβρούμε φίλους που είχαμε σχεδόν ξεχάσει, θα μαζευόμαστε πιο συχνά σε σπίτια, θα μαγειρεύουμε περισσότερο, θα εκτιμήσουμε την αξία του καλού μεζέ, μέχρι που θα ξαναθυμηθούμε την ομορφιά του πικ-νικ (για σκεφτείτε και πείτε μου με το χέρι στην καρδιά: πόσα χρόνια έχετε να κάνετε πικ-νικ στην εξοχή;...).

Α, και κάτι σημαντικό: τώρα με την κρίση, ελπίζω ότι θα μάθουμε να ξεμπροστιάζουμε και να τιμωρούμε τους κερδοσκόπους που επιμένουν να πλουτίζουν εις βάρος μας. Και αυτοί, να ξέρετε, υπάρχουν σε κάθε κλάδο – εννοείται και στο κρασί – όπου, ζώντας παρασιτικά, μόνο κακό κάνουν. Που θα τους βρείτε; Σε μονοπωλιακού τύπου σημεία λιανικής πώλησης, αλλά κυρίως σε εστιατόρια, μπαρ, ξενοδοχεία και άλλου είδους μονάδες εστίασης. Ποια είναι η μεγαλύτερη τιμωρία που μπορείτε να τους επιβάλετε; Να μην τους δώσετε τα λεφτά σας, για να μην τους προσφέρετε την ευκαιρία να αισχροκερδίσουν χωρίς να προσφέρουν την παραμικρή προστιθέμενη αξία, και φυσικά να συμβουλεύσετε φίλους και γνωστούς να κάνουν το ίδιο.

Αντίστοιχα, όπου βλέπετε εμπόρους και επιχειρηματίες που χρεώνουν δίκαια και σωστά με βάση την υπηρεσία και την αξία που προσφέρουν, αξίζει να τους επιβραβεύετε τόσο με την προτίμησή σας, όσο και με την διαφήμιση στους κύκλους που επηρεάζετε.

Κάτι ξέρουν οι Κινέζοι, λοιπόν. Και αυτή η κρίση θα είναι όντως ευκαιρία – «για ξεσκαρτάρισμα». Στις κακές συνήθειες, τις υπερβολικές συμπεριφορές, αλλά και αυτούς που μας βλέπουν σαν θύματα στον βωμό του εύκολου κέρδους. Έτσι, με τον τρόπο μας, εμείς θα γίνουμε ο μηχανισμός στήριξης του Ελληνικού κρασιού. Ας μην χάνουμε χρόνο λοιπόν, ας τον ενεργοποιήσουμε άμεσα, και θα δείτε τι ωραία που θα περάσουμε στην πορεία!...

Ποιά κρασιά ταιριάζουν με τα ....spreads;

Και όμως... το ερώτημα ΕΙΝΑΙ υπαρκτό! Τέθηκε από φίλο και φανατικό πελάτη του House of Wine: "Μα τι πίνουμε αυτή την εποχή, που τα ...spreads καταδυναστεύουν την ζωή κάθε έλληνα; Γράψτε κάτι...."

Και γράφουμε: Και απαντάμε, πρώτα από όλα γενικά: Το κρασί ταιριάζει ΚΑΙ στις καλές, και στις δύσκολες στιγμές! Δυό ποτήρια (ποτέ... ποτηράκια!) κρασί θα μας κάνουν να δούμε τον κόσμο με άλλο μάτι: Διώχνουν τις μαύρες σκέψεις, το άγχος... μας κάνουν να ξεχνάμε τα τηλεοπτικά "παραθυρα" που ζωγραφίζουν τα πάντα "μαύρα"... μας κάνουν να βλέπουμε το κόσμο και τα γεγονότα στην σωστή τους κλίμακα, χωρίς τον πανικό που μας μεταδίδουν όλοι όσοι "πουλάνε" πανικό.

Ειδικότερα τώρα... να απαντήσουμε ευθέως στο ερώτημα. Μα, ασφαλώς υπάρχουν κρασιά που ταιριάζουν στα spreads! Πρώτα απ' όλα, ΟΛΑ τα υψηλόβαθμα: Αυτά με αλκοολ πάνω από 13-13,5%! Και σας πληροφορώ ότι αν ψάξετε στο House of Wine, θα βρείτε αρκετά!

Στην συνέχεια, ΟΛΑ τα κρασιά σε ...εξάδες ή δωδεκάδες! Πέρα από το ότι έχουμε προσφορές σε αυτές τις ποσότητες, και θα είναι και πιό οικονομικό το ταίριασμα... και σίγουρα πιό άμεση η επίδραση!

Κατά τη γνώμη μας, η απάντηση στο ερώτημα αυτό δεν ήταν δύσκολη. Τα δύσκολα θα έρθουν όταν έρθει η ώρα να μας ρωτήσετε για τα κρασιά που ταιριάζουν με το Δ.Ν.Τ!

Εδώ, η απάντηση είναι ΠΟΛΥ δύσκολη!

Γιατί το πιό ταιριιαστό ποτό για την περίσταση, το ...ξύδι, προέρχεται μεν από το κρασί, αλλά κρασί δεν είναι! Αλλά και γιατί είναι πολύ δύσκολο να βρούμε κρασιά με το ...κατάλληλο αλκοολ!

Μάλλον στα malts και στις βότκες θα πέσουμε...

Sommelier

Οι Πρωταθλητές του Χειμώνα

Σας παρουσιάζουμε τις δικές σας επιλογές. Τις επιλογές των πελατών του House of Wine, όπως αυτές καταγράφτηκαν μέσα από τις πωλήσεις του House of Wine το τελευταίο εξάμηνο (1η Οκτωβρίου 2009-31 Μαρτίου 2010).

Δηλαδή, τους δικούς σας ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ του Χειμώνα!

Αυτούς που εσείς αναδείξατε, που προτιμήσατε να συνοδεύσουν το φαγητό σας, την διασκέδασή σας, τις ώρες χαλάρωσης, αλλά και που διαλέξατε σαν δώρα για τους φίλπους και αγαπημένους σας.

Έτσι λοιπόν σήμερα παρουσιάζουμε τέσσερεις κατηγορίες πρωταθλητών: Μιά γενική και τρείς ειδικές.

Στην γενική κατηγορία, κατατάσσονται όλα τα κρασιά -ασχέτως χρώματος ή άλλων ιδιοτήτων. Στις τρείς υπόλοιπες, κατατάσσονται οι πρωταθλητές του κάθε "χρώματος": Πρωταθλητές των ερυθρών, των λευκών και των ροζέ.

Από την προηγούμενη παρουσίαση των πρωταθλητών, που κάλυπτε το τελευταίο τρίμηνο του 2009, έχουμε αρκετές αλλαγές:

Στην γενική κατάταξη, πρωταθλητής των πρωταθλητών, το Κτήμα Βιβλία Χώρα - Λευκός , ενώ ο προηγούμενος πρωταθλητής, το ΑΒΑΝΤΙΣ Syrah βρίσκεται τώρα στην 3η θέση. Ένα θαυμάσιο λευκό λοιπόν παίρνει την μεγάλη "πρωτιά" από τα ερυθρά!

Δεύτερο ήρθε ένα επίσης εκλεκτό λευκό: Το Κτήμα ΑΛΦΑ - Sauvignon Blan, ενώ το λευκό του κτήματος Γεροβασιλείου, που κατείχε προηγουμένως την 2η θέση, βρίσκεται τώρα στην 4η θέση. Στην 5η θέση, το Σκαλάνι του Μπουτάρη εκτόπισε τις 4 Λίμνες, που βρέθηκαν στην 8η θέση- μάλλον επειδή είχαν εξαφανιστεί από την αγορά λόγω μεγάλης ζήτησης!. Το υπέροχο Moscato d'Asti, I Vignaioli di Santo Stefano, μια κομψή Ιταλίδα που εντυπωσιάζει και που βρισκόταν στην 4η θέση, κρατάει τις δυνάμεις της και είναι τώρα
στην 6η θέση, πριν από το εξαιρετικό "4" του Χρήστου Αιβαλή, που -παρά την πάνω από τριπλάσια τιμή του απο τα προηγούμενα- βρίσκεται στην 7η θέση, αποδεικνύοντας ότι οι Έλληνες οινόφιλοι αναγνωρίζουν το value for money!

Στην 9η θέση το Μαγικό Βουνό - Ερυθρό. Τέλος, ο θαυμάσιος λευκός Όβηλος του κτήματος Βιβλία Χώρα, έρχεται να συμπληρώσει την δεκάδα των Πρωταθλητών του Χειμώνα.

Στο House od Wine μπορείτε να δείτε του Πρωταθλητές των Πρωταθλητών αναλυτικά, καθώς και τους 5 πρώτους των Ερυθρών, λευκών και Ροζέ κρασιών.

Γνωρίστε ΤΩΡΑ τους Πρωταθλητές του χειμώνα!

Sommelier